Chyba najbardziej pomysłowa rzecz, jaką ostatnio widziałem. Tym bardziej wartościowa, że rzadko spotykana. Polecam zobaczyć resztę. Naprawdę warto.
Tym bardziej mam chęć na przeniesienie kilku swoich pomysłów do rzeczywistości. Tak więc – dodane do todo.
Zaczynając pisać ten artykuł myślałem, że wszystko będzie inaczej. Że początek mojego myślenia będzie zawarty na początku, a koniec na końcu. Zgodnie z przyjętymi normami i zaleceniami. Konkretnie? Nie mam pojęcia. Coś mi mówiło, że tak należy zrobić. Więc czemu jest inaczej? Przede wszystkim dlatego, że jest łatwiej zacząć od końca. Zacząć od tego, czym wszystko się kończy.
Jeszcze nie tak dawno (a może to superwielka odległość czasu, jak na Internet?) pisałem o tym, że znajduję się w e-dołku. Takim wirtualnym zagłębieniu, z którego trudno się wygramolić, cokolwiek zrobić. Zrobić coś, co zmieni wszystko, obróci o 180̊bieg wydarzeń. Sprawi, że wszystko to, co do tej pory wydawało się być bardzo mało ważne będzie bardziej zwracało na siebie uwagę. Że będzie czymś.
Wyjaśnień chyba nie potrzeba? Lepiej zauważyć wcześniej, że nie ma się niczego ciekawego do zaprezentowania światu, niż trwać w stanie, który tylko sprawia, że trudniej się wygrzebać. Z e-doła.
W Świecie, w którym wymagane od nas jest podejmowanie decyzji nieodwołalnych, mających wpływ na nasze dalsze życie musi znaleźć się miejsce na trochę szarości. Szarości, która przynosi radość, szczęście i odprężenie. Szarości zabarwionej na setki, tysiące kolorów. Mającej wiele odcieni.